از این که به وبلاگ من سر زدید بسیار ممنونم.در این وبلاگ با توجه به علایق و نگرانی هایم نسبت به محیطی که در آن زندگی می کنم و همچنین علاقه شخصی ام نسبت به ادبیات و فرهنگ و تاریخ وسیاست روز و اجتماعی که به آن متعلقم، ممکن است نظراتی ارائه بشود که برخواسته از تجربیات و درک شخصی هست.گاهی می نویسم و گاهی نیز زمزمه های تنهایم را بر رو کاغذ چرک نویس به زنجیر می کشم. این وبلاگ آزاد ، آزاد است.آزاد از قید و بند های که ممکن است دیگران را در قید و بند قرار دهد.اینجا روایت واگویه هاست. واگویه های که چندین هزار بار شنیده ام ولی آنرا نفهمیدام.واگویه ها باز خوانی قصه هزار بار تکرار شده زمانه است.واگویه ها صدای ضربان نبضی است که سیر تکامل خود را می پیماید.برای بهتر شدن این وبلاگ از نقد و انتقادات سازنده با کمال میل استقبال میکنم به سان پرنده ای که برای اوج گرفتن، نسیم را در آغوش می گیرد و تن او را غرق هزاران بوسه می کند