|
ای سرزمینم ای مادرم ای وطنم دلتنگ دلتنگی هایتم تشنه مهر مادری یتم می دانم که از داغ فرزندانت جگرت سوخته است. می دانم که روحت از غَمِ ،غم های فرزندانت مغموم است. می دانم که تنپوش تنت از گریه سرخ فرزندانت سیاه گشته است. من نیز خسته از این همه نا مردمی هایم من نیز همچو تو زخم خورده خنجر نا سازگاری های روزگارم اگر تو زخم خورده فرزند زادگان اهریمنی من چه گویم که دوست دشمن است ،شکایت کجا بَرَم. + نوشته شده در سه شنبه 1387/02/17 14:23 توسط مهدی عزیزی |
|
| ||||||